1968, Paris’e dair…

1 Mayıs deyince öncelikle Paris gelir aklıma, hep. Şimdi, aşkın şehri olarak anılan bu şehrin,1 Mayıs ile anılmasında 1968 Mayıs ayında sokaklarda esen romantik Sosyalizm rüzgarının hiç mi etkisi yoktur acaba? Öyle bir rüzgar ki içine ne kadar şiddet sokulsa da Devlet tarafından ya da gelin adını koyalım devlet terörizmi bu romantik insanlara uygulansa da şiddetini artıran bir rüzgar…

Esen bu şiddetli rüzgarın kalbi Sorbonne Üniversitesi merkeziydi. Güvenlik güçlerinin hedefi olan öğrenciler neredeyse bir Dünya savaşı sonrası gibi harabeye dönmüş olan caddelerde sindirilmeye çalışılmıştı.

Savaş dedik ya, altını dolduralım bu kelimenin, boşa savaş demedik… Miğferlerle, kalkanlarla, el bombalarıyla donanımlı, bu işkenceden kurtulmaya çalışan öğrencilerin arkasından el bombası atan polis, sağ kalanları da gözaltına alıyordu…

Paris hala 40 yıl önceki bu savaşın izlerini taşıyor olmalı (Paris’de hiç bulunmadım), amaçlarına en alt düzeyde ulaşanlar da olmuştu bu mücadele sırasında, Sorbonne üniversitesi öğrencileri açtıkları Anarşizm bayrağının uzun süre dalgalanmasını sağlamışlardı.

1968 1 mayısında Sorbonne Üniversitesinde toplanan öğrenciler dünyayı değiştirebileceklerine inanmışlardı, en azından Fransa’yı. Dünyanın her yerinde olduğu gibi savaş boyutunda bir şiddet gördüler, sindirilmek istendiler. Romantizmlerine şiddet karıştı.

Şimdiki öğrenciler işte o dönem sindirilmek istenen kişilerin çocukları ve bu eylemlerinin içine şiddet karışmış romantikler şimdi çocuklarını geri tutmak için çaba gösteriyorlar, bir makalede 1 Mayıs 1968 yılında Sorbonne Üniversitesi’ndeki gösterilerde bulunmuş şimdilerin ebeveyni olan eski bir Aktivistin kızı, annesini kendisini bu bilinçten uzak tutmak istediği için “hain” olmakla suçluyor… Peki şimdilerin öğrencileri o 1968 Mayısındakinden daha mı ateşli, daha mı romantik, daha mı inanmış devrimciler? Değiller ise hain kim ? Ebeveyn mi? Ebeveynin kızı mı? Devlet mi?

Yarın yeni bir 1 mayıs, 1968′in bu unutulmaz acı veren, bir o kadar da insan da heyecan yaratan Mayıs’ından sonra yeni bir Mayıs.

Tüm komünistlerin, Sosyalistlerin, İşçilerin, Emekçilerin, Sınıf Bilinci’nin farkına henüz varmamış, varamamış, vardırılmamış insanların 1 Mayıs’ı, “Yeni bir Mayıs” olsun, “Yeni bir 1 Mayıs!

1968 parisine dair …

Not: Bu yazı aynı zamanda  ek$i sözlük’te de yayınlanmıştır.

Fotoğraflar